විඩාබර හදවතට

සිසිලසක් ගෙනෙන්නට

ජීවිත ගීතයෙහි

මුළු තනුව වයන්නට

දිවි ගමනෙ නිරතුරුව

තනිකම මකන්නට

සංගීතය යාවේය

හදවතේ රිද්මයට……

අනන්තය කොහේදැයි 

සබඳ නුඹ දන්නවද...

තටු ලැබුනොතින් ඔන්න 

පියාඹා සොයනව ද...

අනන්තය සිසාරා 

හඩ නැඟූ කතාවට

කන් යොමා ඇසූවකු 

මේ ලොවේ සිටිනව ද...

පොත් අතරෙ රැඳුණු 

මගේ...මේ නෙතු අඟට 

කඳුළු බිඳු දෙකක් විත් 

වැටෙන්නට ළඟයි දැන්

ඇයි කියලා දන්නව ද?

ඇහුවට කියන් නෑ......

දන්නවා..නේ ද මං

හිතුවක්කාර බව........

නේක විසිතුරු ලෝකෙක,

පාට-පාට සිහිනෙක කෙළවර,

කවුරුදෝ මිමිණුවා හෙමිහිට,

එකම වදනක්-එක් වරක් නොව......

ජීවිතේ සොඳුරු-තම ඉසව්වෙක,

සැදෑ-යාමෙක  එක් පැහැබර,

සිතට අවනත නොවන හීනියට,

එකම වදනක්-එක් වරක් නොව.......

සිතිවිලි නිම්නයේ අන්තෙක,

වදනෙකි ඔබ නොදුටු හැඟුම්බර,

යා වෙනා හද-වතේ රිද්මෙට,

එකම වදනක්-එක් වරක් නොව......

කුරුටු ගෑ මෙහි පද පෙළක,

රහසේ ලියූ සිති-විලි නිමිතෙර

සැඟවිලා ඇත නුඹෙ නමට,

එකම වදනක්-එක් වරක් නොව......

සිත්-විය
යතුරු ලන්නට
නිදහසේ ඊ-පිටුවක
සම වැදී දැහැනකට
සම නොවුණු හා කිසිවෙක......

මවා,

සිතු-විලි
ගෙන මංජුසාවට
යොමා හසරැල්ලක
තත් ස්වරය හා මුසු කොට
සියුම් තැන්  එක් හදවතක..

වික-සිත
සිත්හි යායට
උදා වූ වසන්ත කාලෙක
අමුතු සිතිවිලි ගඟුලකට
ඇරඹුමයි මා සිතිවිලි නිම්නෙක........